Het grensgebied Midden-Limburg met Duitsland is een waar gravelparadijs: vooral in de bosgebieden net over de grens in Duitsland vindt je kilometers lange gravelwegen en het terrein is ook nog eens licht heuvelachtig. Het betreft hier de bosgebieden, van noord naar zuid: Holtmühle, Galgenvenn (Ravensheide), Brachter Wald, Diergardtscher Wald, Elmpter Wald, Lüsekamp, Forst Meinweg) . En opvallend is dat het er ook rustig is: je ziet er maar weinig gravelbikers. Ook in het Nederlandse Nationaal Park De Meinweg liggen vele gravelwegen en gravelfietspaden (maar hier is het wel drukker dan in Duitsland). (lees verder onder de afbeelding)
Eind 2025 heb ik een drietal gravelroutes gefietst in dit gebied (en dit was niet de eerste keer dat ik het gebied bezocht, want het is hier prachtig gravelen). Het verschil met vorige keren dat ik er ben geweest is dat ik eind 2025 oostelijker van de Nederlands-Duitse grens af ging gravelen. Iets oostelijker van de grens af, gaan de uitgestrekte bosgebieden over in een agrarisch landschap afgewisseld met natuurgebieden. En langs de rivier de Schwalm (NL: Swalm) en Nette vindt je hier ook nog eens vele waterplassen en meren (van zuid naar noord: Venekotensee, Borner See, Breyeller See, Windmühlenbruch, Nettebruch, De Wittsee, Krickenbecker See). Deze meren zijn vaak ontstaan t.g.v. grind- en turfwinning. Nog zuidelijker (rond Hückelhoven) vindt je er overblijfselen van de steenkoolwinning (mijnsteenbergen (Halde genoemd in het Duits), zoals de Millicher Halde). Daarnaast is het ook prachtig gravelen langs rivier de Roer (Duits: Rur) op het Roeroever fietspad (Duits: RurUfer Radweg), die grotendeels uit gravelwegen bestaat.
Gravelroutes in dit gebied halen met gemak een aandeel van 60% gravelwegen (of meer), met uitzondering van het gebied direct ten oosten van Venlo. Het gebied is ook niet geheel vlak. Ten oosten van Venlo, tussen de plaatsen Viersen en Herongen, ligt de heuvelrug die Süchtelner Höhen heet. En zuidelijker tussen de plaatsen Wassenberg en Myhl ligt een heuvelachtig gebied dat de Myhler Schweiz wordt genoemd. Verder heeft de Maas een aantal terrassen uitgesleten in het landschap, de overgang tussen terrassen gaat via een steilrand. Deze steilranden liggen hoofdzakelijk net over de grens in Duitsland, maar op een drietal plekken net in Nederland: net ten oosten van Maria Hoop, in Nationaal Park De Meinweg (hier gaat het om twee steilranden), en ten oosten van Belfeld tot ter hoogte van Venlo. En in de bosgebieden Elmpter Wald en Diergardtscher Wald is het terrein sowieso heuvelachtig (met korte klimmetjes over gravelwegen).
De drie graveltochten die ik eind 2025 heb gefietst, heb ik gepubliceerd als gravelroute op deze website (onder menu Routes -> Strade Bianche (gravel rides), en dat zijn:
- Gravelen tussen Venlo en Viersen (D)
- Seen und Wälder gravelroute
- Gravelen door de Myhler Schweiz, de Meinweg en langs de Roer.
Natuurlijk vind je nog meer gravelroutes in dit gebied onder menu Routes -> Strade Bianche (gravel rides). Kijk dan naar startplaatsen als Asselt, Belfeld, Reuver, Swalmen, Herkenbosch, Venlo of Tegelen.